Overleg gebruiker:MarcoSwart

Uit Wikimedia
Naar navigatie springen Jump to search

Hoi Marco, van harte welkom hier! Je aanvullingen op Wikimedia:Advies verhoudingen organisatie Wikimedia Nederland lijken mij heel zinvol. Groeten, Elly 18 apr 2007 15:22 (CEST)

Een andere keer misschien

Dank voor je feed back. De mededeling, die ik op je overlegpagina heb teruggetrokken, luidde:

Gegroet. Leuk je op de ALV ontmoet te hebben. Ik was onder de indruk van je verhaal over het gebruik van stiching en verenigingen en de opzet van statuten... en ik heb je door Elly al genoemde opbouwende kritieken bezien. Ik ben erg benieuwd hoe dit zich verder gaat ontwikkelen. - Mdd 24 apr 2007 11:48 (CEST)

Excuses voor de verwarring. Wat ik met jou heb 'af te handelen', heeft dus niet zoveel voeten in de aarde. Het gold meer voor de balletjes, die ik elders had opgeworpen.
Zoals gezegd ben ik wat experimenteel aangelegd, en ik probeer op z'n tijd ook grappig te zijn. Het terugtrekken van een bericht is voor de meeste wikimedianen niet zo'n punt. Die kunnen via de geschiedenis register, die m'n mededelingen zo teruglezen. Met het balletjes opwerpen had ik hier en daar wat ongevraagd advies gegeven.... niet realiserende, dat de vereniging na de ALV diep in slaap zou vallen. Dus na een week zat ik met het dilemma, wat ik nou met al dat goedbedoelde advies aanmoest. In plaats van het open en bloot te laten liggen, besloten ik te doen wat er met het meeste advies gebeurd... Het in een la stoppen (in dit geval de geschiedenis-register la). Ik zag er zelf de humor wel van in... Maar ja, (dit was inderdaad m'n vorm van rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan). Nogmaals excuses, groet en succes verder. - Mdd 30 apr 2007 02:15 (CEST)

Kroniek van het slapende kippenhok

Als medekronieken liefhebber wil ik nog wel een duit in het zakje doen. Ik vind het meer dan toevallig, dat wij nou met elkaar aan de praat geraken, terwijl de rest van de vereniging nog op stok zit. Dit deed me afvragen of er misschien een pikorde in deze tent is? Bestuursleden pikken alleen de dingen van medebestuursleden en pikken op de gevorderde leden, die het al dan niet pikken van nieuwkomers, die het dan maar al dan niet met elkaar moeten uitpikken. Dat zet je toch aan het denken. Misschien heb je hier wat kronisch aan toe te voegen? - Mdd 1 mei 2007 16:13 (CEST) (Ps. Je kan me gewoon hier antwoorden, maar een direct beircht stel ik toch ook wel op prijs).

Wat rest

Zonder gekheid op een stokje blijft het m'n dilema, hoe je je kritisch doch constructief kan opstellen in deze prille vereniging. De befaamde be BOLD houding zou je naar deze Hollandse toestand waarschijnlijk moeten vertalen met wees braaf in plaats van het met het voel je vrij en ga je gang. Ik ben wel benieuwd, hoe jij dit als doorwinterde nieuwkomer ervaart. Gegroet - Mdd 1 mei 2007 20:49 (CEST)

Ach, ik voel me vrij en ga m'n gang. Mij is ook wel opgevallen dat de sfeer bij en. duidelijk anders is dan (ik zou bijna zeggen: de stemming) bij nl. De sfeer bij WikiWoordenboek is trouwens nog weer anders. Maar een paar observaties die me ook bij andere varianten van digitale communicatie zijn opgevallen:
  1. Discussiepagina's, e-mails, chats en weblogs combineren allemaal de vaart van het gesprek met het vereeuwigen van schrift. In een echt gesprek is het woord maar een klein deel van de totale communicatie. We kunnen dan al binnen fracties van een seconde op elkaar reageren. In digitale discussies 'voelen' we ons net zo, maar we missen heel veel terugkoppeling. Je loopt gewoon een groter risico dat een boodschap anders aankomt dan je bedoelt.
  2. Dit wordt nog erger omdat alles vast ligt: het is geschreven en opgeslagen, er staat wat er staat, het kan niet meer worden ontkend. Vooral bij de ontvanger komt dit keihard aan. Ik heb wel eens gezegd: wie een e-mail verstuurt pleegt een telefoontje, maar wie een e-mail ontvangt, krijgt een brief.
  3. Het wordt nog erger doordat digitale communicatie dikwijls ook nog het karakter van een publicatie heeft: 'iedereen' kan het lezen. En daarmee wordt alles wat fout gaat tussen twee mensen meteen in de groep gegooid. Allerlei groepsprocessen met vetes, bondgenootschappen en pikordes steken de kop op.
  4. Je kunt tegenwoordig zomaar je inzichten bekend te maken. Vroeger was dat eigenlijk onmogelijk: voordat je een boek of artikel kon publiceren of het woord kon voeren in een bijeenkomst moest je een reeks sociale toetsen doorstaan hebben. De macht die iedere deelnemer nu heeft is enorm verleidelijk, maar hier geldt evengoed: macht bederft.
  5. Beelden zeggen meer dan woorden en luisteren is weer indringender dan lezen. Helaas bestaat de digitale communicatie waar we het nu over hebben vooral uit tekst die moet worden gelezen. Je moet eens kijken naar de brieven en dagboeken zoals mensen die tot halverwege de vorige eeuw schreven. Het is vreselijk jammer dat de communicatievormen waar we het nu over hebben pas gangbaar werden nadat telefoon en televisie het zorgvuldig lezen en schrijven veel zeldzamer hadden gemaakt.
  6. Dat brengt me tot slot weer bij de tijdsfactor. Het is mogelijk om snel te reageren en dat moet dan dus ook maar. Maar door die vaak onnodige snelheid worden alle voorgaande punten vaak nog heel wat venijniger.
Ik ben overigens uitgesproken optimistisch. We gaan de komende decennia alle voorgaande problemen oplossen. Zo zijn mensen nu eenmaal. Dus met Wikipedia en Wikimedia komt het allemaal ook goed. In de tussentijd heb ik nooit zin mij veel langer dan 37 milliseconden achtereen te ergeren. Klagen werkt niet als je zelf verantwoordelijk bent. Ik kies uit waar ik wat zinnigs kan bijdragen en dat doe ik. Een nog mooier motto dan Be bold vind ik Do no harm, take no harm en met de zes voorgaande inzichten erbij kom ik een heel eind. Plezier en chagrijn zijn ongeveer even besmettelijk. Mijn talent voor chagrijn is nogal bescheiden, maar ik ben een ernstig geval van plezier. Dus je bent gewaarschuwd;-)
MarcoSwart 2 mei 2007 13:06 (CEST)
Wanneer we blijven vertalen, maken we van wees braaf weer mooi Be Brave. MarcoSwart 2 mei 2007 13:46 (CEST)

De doorwinterde politicus ontpopt zich hier als een bekwaam observeerder van zijn tijd. Ik heb vraag me echter af of je niet wat te goedgelovig bent. Ik heb eens wat voor de vuist weg uit de kast getrokken:

Neen! gij begrijpt het niet, gij, die dagelijks met uws gelijken omgaat, welk een genot het voor ons dorpspredikanten is, elkaar te ontmoeten. Op ons dorp zijn wij in zeker opzich gelijk aan de koning, die ook enig in zijn soort is, en zelden een bevriend majesteit te gast heeft. De vergelijking schijne wat aanmatigend, zij is daarom nog niet vals; en van de sterren af gezien, zal het gebied van Neerlands koning en van mij zoveel niet verschillen.
Wij zijn enig in onze kring, en het schijnt velen benijdenswaardig, in de kerk aller ogen te boeien, op de straat aller hoeden in beweging te brengen, en in de huizen de zachtste of hoogste zitplaats te bezetten. Ja, ik wil het maar bekennen: toen ik me reeds als kind mijn tegenwoordige stand begeerde, was het mischien meer de verhevenheid van de predikstoel, dan het verhevene van de godsdienst, die mij bekoorde...

Aldus sprak een pastoor Koetsveld uit Maasland in 1843. Waar gaat dit nu over? Ik zou het echt niet weten. Maar wat ik wel weet, dat de meesters van weleer ook meesters in de nietzeggendheid waren... Was deze welsprekendheid om over naar huis te schrijven... Oh,oh, nou lees ik jou vijfde punt nog eens en bemerk een vreselijke fout. Die vorige eeuw , dat was natuurlijke niet de 19de eeuw, foutje sorry. Een ander voorbeeld dan maar:

De ander is onmiskenbaar voor mijn bestaan, en evenzeer voor de kennis die ik van mijzelf heb. Dank zij die voorwaarden betekend de ontdekking van mijn innerlijke tegelijkertijd de ontdekking van de ander, van een vrijheid die tegelijkertijd over mij stelt en die wat denken en willen betreft slechts twee posities kent: voor of tegen mij. Zo ontdekken we meteen een wereld die wij de intersubjectiviteit zullen noemen: in die wereld bepaald de mens wat hij is en wat anderen zijn.

Aldus sprak Sartre uit Parijs in 1965 over zijn existentialisme. Beide gezegdes zijn natuurlijk geromantiseerde gedachten... voor zichzelf verwoord en met publicatie aan de andere gevoerd. Dat hoeft ergens over te gaan... Maar ja, nu ben ik natuurlijk als product van deze tijd het verleerd nauwkeurig te lezen en te schrijven. In zoverre geef ik je wel gelijk.

Tot zover over de zorgvuldigheid in het heden en verleden. Wat me fascineert is, dat ik met m'n woorden probeer te spelen met vuur... en net als daarmee het vuur zelf niet kan geraken en verwoorden. Gegeven de troebele roerselen van de jonge vereniging zelf worstelend met z'n eigen identiteit heeft dit misschien zijn neerslag op de meer gevoeligen. Met m'n woorden zoek ik in feite naar een eigen rol in dit circus en ik ben je dankbaar dat je me hier enige richting geeft. het lijkt me niet aleen in de communicatie, maar ook in het rollenspel waar de beginner zijn weg moet leren te vinden. Ik heb me tot voorkort tien jaar opgesloten in een zonderkamer om de wereld te overdenken. In m'n huidige poging tot afdaling rol ik van de ene verbazing in de ander. En die verwondering vormt de kiem tot das experiment. Ik vraag me af of je ook zo'n doorwinterde reflectie hebt op het rollenspel in een jonge vereniging? - Gegroet Mdd 2 mei 2007 15:41 (CEST)

Het eenvoudige antwoord is nee. Voor een Tubantia-rubriek over levensovertuiging heb ik ooit na enig peinzen geconcludeerd dat de voornaamste drijfveer in mijn leven nieuwsgierigheid is. Ik heb weinig aanleg voor geloven en zie mezelf als een overtuigd agnost. Net als iedereen ben ik een vat vol vooroordelen, maar ik doe mijn best over de rand te kijken. Gevolg van dit al: ik ben heel traag met oordelen over dingen die nieuw voor mij zijn. Wat zijn eigenlijk jouw drijfveren? Het was misschien niet je bedoeling, maar ik vond 'tien jaar opgesloten in een zonderkamer' een fascinerende uitdrukking. Waarom ben je nu gaan experimenteren met vormen van samenwerking? MarcoSwart 3 mei 2007 22:07 (CEST)

Geen goed voorbeeld

Een poosje na mijn eigen reactie en nog voor jouw reactie, vroeg ik me af of ik zelf niet een goed voorbeeld ben van de (noem het maar) internet nerd ben zoals je boven beschrijft: zonder goed te lezen en te reflecteren, kwak ik voor de vuist weg een reactie op papier... met alle gevolgen vandien, door jou zo mooi beschreven hierboven.
Wat ik hierboven beschreven heb, was de spontane reactie op jouw, noem het maar, smakelijke refelectie. Ik besloot in het heetst van het moment meteen te reageren. Ik werd hiermee misschien dan een goed voorbeeld van jou gezegde, maar achteraf wordt me duidelijk, juist omdat dit me zo direct raakt, dat er mischien wel iets mist in die reflectie, en wel de vreugde van de spontaniteit... die de internet berichten nu kunnen uitstralen.

Terug naar jou directe vragen. Mijn drijfveer? Een beetje lekker bezig zijn, en toch een verschil maken. Die zonderkamer? Dat was een verspreking, het moest zondenkamer zijn? Tja... Mijn zonden waren groot!? En waarom nu die experimenten? Ja... ik heb al heel wat op m'n kerfstok, heb op vele plaatsen m'n licht opgestoken en m'n neus verbrand. En ik heb daar denk ik geen zin meer in.
Reflectie en bezinning hebben bij mij nooit uitkomst gebracht. Het is toch in het samenspel, dat ieder tot ontplooiing kan komen. Die Maslowse zelfontplooiing zie ik persoonlijk niet zelf zitten. Ik ben zelf in tientallen misschien wel honderden organisatieverbanden deelgenomen, en maar de sociale interactie hierbij is me vaak een te hete soep gebleven. Naast reflectie en bezinning lijkt me het zelf experimenteren fundamenteel nodig om door de bomen het bos eens te zien, Gegroet - Mdd 4 mei 2007 17:32 (CEST)

Het is zondermeer ook een kwestie van persoonlijk temperament; ook buiten internet ben ik een bedachtzaam manneke. Maar een trage reactie is niet minder spontaan, het is gewoon waar ik (Indo en Twent, veel oosterser kan het niet) me gelukkig bij voel. Of jij wezenlijk meer nerd ben dan ik waag ik voorzichtig te betwijfelen, volgens mij houden we in ieder geval allebei wel van experimenteren. Het aardige van een experiment is dat het kan slagen als er niet uit komt wat je verwachtte. Wat ik hierboven beschreef is hoe digitale communicatie wel eens mis gaat. Ik zie op nl.wikipedia teveel nare communicatie. Ik vind onze gedachtewisseling niet naar, dus nee, je reactie was geen voorbeeld van wat ik bedoelde. En ja, er zijn zeker voorbeelden waar snelle, spontane uitwisselingen, compleet met misverstanden juist veel zonden aan de dijk zetten;-) MarcoSwart 7 mei 2007 20:38 (CEST)

Een a sinful discussion zou toch moeten beginnen met:... Het is zondenmeer... - Mdd 8 mei 2007 01:40 (CEST)

WikiLovesMonuments.be

Hoi,

Aangezien Hay niet antwoordt zou ik graag willen weten of jij mij aan het FTP-wachtwoord van wikilovesmonuments.be kan helpen. De site moet immers nog gemaakt worden. Met vriendelijke groeten,

Smile4ever 5 aug 2011 20:14 (CEST)

Ik kan dat in ieder geval niet, maar ik zal hier (Wikimania) vragen of er iemand is die dat wel kan. MarcoSwart 6 aug 2011 11:00 (CEST)